Μετά την αναβάθμιση όμως σε Ubuntu 11.10 στο remote control σταμάτησαν να λειτουργούν όλα τα πλήκτρα εκτός από αυτά της πλοήγησης (δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω) και το enter.

Για κάποιο λόγο το xbmc αγνοεί το lircmap.xml που βρίσκεται στον προσωπικό μας φάκελο ~/.xbmc/userdata/keymaps και διαβάζει απευθείας τις παραμέτρους από το αρχείο που βρίσκεται στο /usr/share/xbmc/system.

Έτσι λοιπόν προκειμένου να έχουμε εύκολη πρόσβαση στα αρχεία που ορίζονται οι παράμετροι δημιουργούμε τα παρακάτω symlink :

Με δικαιώματα root χρήστη κάνουμε edit το αρχείο lircmap.xml

Αντικαθιστώντας οτιδήποτε αναγράφεται στο section, remote device=“PinnacleSysPCTVRemote” με τα παρακάτω :

Κάνουμε restart το service του lirc και είμαστε έτοιμοι.

Επίσης το ίδιο πρόβλημα παρουσιάζεται και μετά την αναβάθμιση σε Xbmc 11 Eden όπου χρειάστηκε ξανά να κάνω τις ίδιες διορθώσεις στο lircmap.xml.

Δεν ήθελα να ξεφύγω σε κόστος αυτή τη φορά αλλά ούτε και να κάνω παραχωρήσεις σε ποιότητα, προδιαγραφές και κανόνες ασφαλείας. Τελικά σύμφωνα με τις δοκιμές του ADAC και αρκετό ψάξιμο στο Internet κατέληξα στο Cybex Free-Fix για 15-36 κιλά, group II/III.

Η αγορά-πληρωμή έγινε μέσω πιστωτικής κάρτας από το ebay Γερμανίας στις 7/5 ημέρα Σάββατο, 10/5 παρέδωσε ο πωλητής το δέμα στην DHL και 18/5 πρωί ήταν στην πόρτα μου! Ο συγκεκριμένος πωλητής είναι πραγματικά άψογος αφού σε 3163 συναλλαγές το 2011 δεν έχει ούτε μία αρνητική. Μου στοίχισε 110 ευρώ με 13 ευρώ μεταφορικά, σύνολο 123 ευρώ και full tracking της όλης διαδικασίας.

Η Ποιότητα κατασκευής είναι πολύ καλή και το isofix “κουμπώνει” πιο εύκολα στο αυτοκίνητο από ότι το προηγούμενο που είχα (Romer). Την ζώνη ασφαλείας και το προσκέφαλο μπορείς να τα προσαρμόσεις πολύ εύκολα και να τα φέρεις στα “μέτρα” του παιδιού. Το βιβλιαράκι οδηγιών δεν έχει ελληνικά (έχει Αγγλικά), αλλά είναι κατατοπιστικό και εξηγεί την διαδικασία τοποθέτησης αρκετά αναλυτικά με εικόνες.

Το βίντεο το τράβηξα με μία compact camera, χωρίς να την “στήσω” κάπου με αποτέλεσμα να έχει προβληματάκια με την εστίαση..

Χαρακτηριστικά :

• Συμβατή με όλους τους SATA δίσκους 2,5″ ή 3,5″ ιντσών έως 2TB
• Συνδέεται μέσω USB 2.0 και eSATA
• Έχει USB 2.0 Hub 2 θυρών
• Card Reader με θύρες για M2, TF, MS/MS DUO και SDHC/MMC
• 2 χρόνια εγγύηση

Η συσκευασία περιέχει :

• Το HDD Docking Station
• Καλώδιο USB
• Καλώδιο eSATA
• Τροφοδοτικό ρεύματος
• Καλώδιο τροφοδοσίας
• CD-ROM με οδηγό εγκατάστασης
• Εγχειρίδιο χρήσης (περιέχει ελληνικά)

Δούλεψε άψογα τόσο σε Windows 7 αλλά και σε Ubuntu 10.10 (maverick) 64bit αφού αναγνωρίζεται άμεσα χωρίς προβλήματα και από τα δύο λειτουργικά. Τα USB Hub και το Card Reader λειτούργησαν με όλα τα flash memory και τις κάρτες μνήμης που δοκίμασα. Το φωτιζόμενο μπλε κουμπάκι στο επάνω μέρος υποστηρίζει το “one touch backup” κάτι που δεν δοκίμασα διότι προφανώς για να δουλέψει, χρειάζεται να εγκατασταθεί το λογισμικό που υπάρχει στο CD-ROM.

Η πρώτη δοκιμή που έκανα αφού το σύνδεσα σε Windows 7 ήταν να αντιγράψω ένα αρχείο μεγέθους 1,8GB περίπου στον σκληρό δίσκο του Docking Station. Πρώτα μέσω eSATA και στην συνέχεια μέσω USB. Το περίεργο είναι ότι από eSATA η ταχύτητα αντιγραφής κάποια στιγμή έπεσε στα 13MB/s, ενώ από USB για το ίδιο αρχείο δεν κατέβηκε κάτω από 30MB/s. Αυτή την στιγμή το έχω συνδεδεμένο μόνιμα στο desktop όπου χρησιμοποιώ  Ubuntu, μέσω θύρας USB (δεν έχω eSATA στο desktop) και η ταχύτητα αντιγραφής κυμαίνεται στα 30MB/s.

Έτσι λοιπόν το τελευταίο διάστημα πειραματίστηκα πάρα πολύ με την “κατασκευή” μίας πίτσας. Ήθελα να βρω τις κατάλληλες αναλογίες για την ζύμη αλλά και την σάλτσα που θα την συνοδέψει. Είχα πάντα στο μυαλό μου ότι η απλότητα των υλικών και οι σωστές αναλογίες θα είναι το κλειδί στην επιτυχία.

Η παρακάτω συνταγή είναι δοκιμασμένη και το αποτέλεσμα πιστεύω ότι είναι καλό. Βέβαια έχει ορισμένα περιθώρια βελτίωσης για αυτό και ακόμα το “ψάχνω” κάνοντας μικρές αλλαγές, πάμε λοιπόν :

Υλικά για ζύμη πίτσας (30-35 εκατοστών διαμέτρου) :

• 400 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλιά του γλυκού ζάχαρη
• 1 φακελάκι ξηρή μαγιά (περίπου 8 γραμμάρια)
• 200 ml χλιαρό νερό
• 1 κουταλάκι της σούπας ελαιόλαδο

Υλικά για την Σάλτσα :

• 2 κουταλάκια της σούπας λάδι
• 225 ml σάλτσα ντομάτας
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
• 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη
• 1/4 κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
• 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού πάπρικα (γλυκιά)
• 1/4 κουταλάκι του γλυκού κάρυ
• λίγο βασιλικό (στην συγκεκριμένη εκτέλεση δεν είχα)

Στην πρώτη εκδοχή της σάλτσας χρησιμοποιούσα μόνο λάδι, αλάτι, ρίγανη και λίγο βασιλικό. Στη συνέχεια την τροποποίησα λίγο προσθέτοντας την ζάχαρη, το πιπέρι, την πάπρικα και λίγο κάρυ.

Ας περάσουμε στην εκτέλεση :

1. Ρίχνουμε σε ένα μεγάλο μπολ το αλεύρι, την ζάχαρη, το αλάτι και την μαγιά
2. Με ένα πιρούνι ανακατεύουμε τα υλικά και στη συνέχεια προσθέτουμε το νερό αφού το έχουμε ζεστάνει λίγο ώστε να είναι χλιαρό
3. Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε με το πιρούνι έως ότου γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα
4. Προσθέτουμε το λάδι και με τα χέρια μας πλέον πλάθουμε την ζύμη
5. Προσθέτουμε 2-3 φορές λίγο αλεύρι ώστε να μπορεί να πλάθεται χωρίς να κολλάει και αφού του δώσουμε την μορφή μίας “μπάλας” το σκεπάζουμε με μία πετσέτα αφήνοντάς το για 30 λεπτά

Σε ένα κατσαρολάκι ρίχνουμε το λάδι, την σάλτσα ντομάτας, την ζάχαρη, το αλάτι, την ρίγανη, το πιπέρι, την πάπρικα, το κάρυ και λίγο βασιλικό. Τα αφήνουμε να σιγοβράσουν σε χαμηλή φωτιά για 5 λεπτά ανακατεύοντας συνέχεια ώστε η σάλτσα μας να “δέσει” καλύτερα.

Μετά από 20 και 30 λεπτά αντίστοιχα η ζύμη μας θα είναι κάπως έτσι :

Ρίχνουμε στον πάγκο μας αλεύρι και προσπαθούμε με τα χέρια μας να ανοίξουμε την ζύμη όσο το δυνατό καλύτερα δίνοντας της ένα κυκλικό σχήμα. Θα χρειαστεί να την γυρίσουμε και να ρίξουμε αλεύρι αρκετές φορές ώστε να μην κολλάει και να έχει το επιθυμητό πάχος-μέγεθος. Την τοποθετούμε σε ένα ταψί με μία λαδόκολλα για να μην κολλήσει. Ρίχνουμε επάνω την σάλτσα και στη συνέχεια, κατά προτίμηση, τριμμένη μοτσαρέλα (200 γραμμάρια είναι αρκετά).

Ψήνουμε στους 250° C, χωρίς αέρα, έχοντας τον φούρνο μας στα πρώτα 10 λεπτά στην ένδειξη πάνω-κάτω και τα επόμενα 8 λεπτά μόνο κάτω :

Το αποτέλεσμα είναι καλό, αφράτη ζύμη, καλοψημένη και μία νόστιμη σάλτσα. Μπορούμε να την διακοσμήσουμε ρίχνοντας αφού ψηθεί, λίγο ψιλό-κομμένο βασιλικό.

Εφόσον το ταψί μας δεν είναι κυκλικό μπορούμε να δοκιμάσουμε και την ορθογώνια έκδοση, η ζύμη της οποίας θα είναι λίγο πιο λεπτή από ότι στην στρόγγυλη.

Η συγκεκριμένη συνταγή έχει περιθώρια βελτίωσης, ίσως κάποιοι πειραματισμοί με τους χρόνους ψησίματος και σίγουρα μικρές αλλαγές με τα υλικά ή τις αναλογίες τους.

Πριν αρκετά χρόνια, περίπου 1997 με 1999, είχα αγοράσει την κορυφαία για την εποχή της, κάρτα TV της Pinnacle, την PCTV PRO PCI με ένα Chip BT878 επάνω.Έτσι σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω για αυτό τον σκοπό το Remote Control της ξεχασμένης μου εδώ και χρόνια Pinnacle.

Pinnacle PcTv Pro Remote Control

Το πακέτο της κάρτας παρείχε ξεχωριστό δέκτη για τις υπέρυθρες που συνδέεται σε μία σειριακή θύρα, έτσι δεν είναι απαραίτητη η τοποθέτηση της κάρτα PCI στο σύστημα.

Ξεκίνησα ελέγχοντας αν λειτουργεί η σειριακή θύρα στο σύστημά μου :

Στην συνέχεια εγκατέστησα το lirc :

Διορθώνουμε το αρχείο /etc/lirc/hardware.conf δίνοντάς του την παρακάτω μορφή :

Το αρχείο /etc/lirc/lircd.conf πρέπει να μοιάζει κάπως έτσι :

Για να ελέγξουμε ότι λειτουργεί τερματίζουμε τον daemon του lirc και τρέχουμε το lircd ως εξής :

Σε ένα άλλο παράθυρο τερματικού τώρα τρέχουμε το irw και αν όλα δουλεύουν καλά πατώντας ορισμένα πλήκτρα στο Remote Control θα δούμε περίπου κάτι τέτοιο :

Ο λόγος που τρέχουμε το lircd με αυτό τον τρόπο και όχι τον daemon είναι για να παρακολουθούμε πιθανά μηνύματα λάθους σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά.

Για να δουλέψει το Remote Control με το XBMC αντιγράφουμε το αρχείο με το configuration στο userdata φάκελο του XBMC.

Το πρόβλημα λύθηκε προσθέτοντας στο τέλος του αρχείου /etc/apache2/envvars :

Οι γραμματοσειρές πλέον εμφανίζονται λίγο διαφορετικές σε σχέση με πριν, δεν μπορώ να καταλάβω ακόμα αν θα είναι πιο ξεκούραστες ή όχι. Πάντως η αθάνατη ATI X800 GTO2 μου δίνει την αίσθηση ότι τρέχει το γραφικό περιβάλλον του GNOME με το COMPIZ ενεργοποιημένο ακόμα πιο γρήγορα από την προηγούμενη έκδοση (karmic).

Πάντως είναι εκπληκτικό το πόσο απλή έχει γίνει η διαδικασία αναβάθμισης ή εγκατάστασης του Linux, χωρίς λάθη, γρήγορα και απλά.

Βέβαια το μεγάλο πρόβλημα του adobe-flashplugin είναι η πολύ κακή υλοποίηση του για το Linux. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως κατά την αναπαραγωγή ενός βίντεο από το youtube η διεργασία “npviewer.bin” κάνει χρήση της cpu 50%-70%. Όταν το βίντεο δεν αναπαράγεται και είναι σε παύση, η χρήση της cpu δεν πέφτει κάτω από το 20% παρότι υποτίθεται πως δεν κάνει τίποτα. Όλα αυτά σε ένα 64bit διπύρηνο επεξεργαστή.

Είναι αυτονόητο πως χωρίς το συγκεκριμένο plugin η περιήγηση στο διαδίκτυο δεν θα είναι και τόσο ευχάριστη. Προς το παρόν τουλάχιστον, η χρήση του είναι μονόδρομος. Ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισα είναι πως αρκετές φορές, τυχαία, ήταν αδύνατο να κάνω κλικ είτε σε κάποια εφαρμογή flash, είτε στον video player του youtube. Το flash plugin της Adobe δεχόταν εντολές μόνο από το πληκτρολόγιο.

Η λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα είναι απλή.

Ανοίγουμε ένα τερματικό και πληκτρολογούμε :

Στην συνέχεια προσθέτουμε πριν από την τελευταία γραμμή του αρχείου τα παρακάτω:

Στην δική μου περίπτωση το αρχείο, μετά τις αλλαγές, είχε την παρακάτω μορφή:

Μία επανεκκίνηση του browser αρκεί ώστε να μην παρουσιαστεί ξανά το παραπάνω πρόβλημα.

Στο Ubuntu 9.10 περιέχεται η έκδοση Mesa 7.6 με το Gallium 3D το οποίο προσθέτει υποστήριξη DRI (Direct Rendering Infrastructure) και παρέχει 3D επιτάχυνση στους ανοικτού κώδικα οδηγούς της radeon, για τις κάρτες γραφικών ATI (x800 gto2 στην δικιά μου περίπτωση), οι οποίες δεν υποστηρίζονται πλέον από την AMD. Το τρικ είναι να ενεργοποιήσεις το KMS (Kernel Mode Switching) που είναι απενεργοποιημένο εξ ορισμού στο Ubuntu, προσθέτοντας στις παραμέτρους του grub για τον πυρήνα: radeon.modeset=1

πιο αναλυτικά:

και του δίνουμε την παρακάτω μορφή:

Πολλοί έχουν αναφέρει βελτίωση σε ορισμένα παιχνίδια που χρησιμοποιούν 3D γραφικά με επιτάχυνση (δεν δοκίμασα κάποιο), ενώ το πρόβλημα με το Google Earth έπαψε να υπάρχει.

Επίσης να αναφέρω ότι το rendering των γραμματοσειρών έχει αλλάξει λίγο στο σύστημα μου, προς το καλύτερο κατά την προσωπική μου άποψη.

Με είχε παιδέψει πάρα πολύ το συγκεκριμένο πρόβλημα με τον open source driver για κάρτες γραφικών ATI και χαίρομαι ιδιαίτερα που βρέθηκε αυτή η λύση.

Update 01/02/2010:

Ύστερα από μία εβδομάδα, απενεργοποίησα το KMS για τους παρακάτω λόγους :

• Το transmission προκαλούσε μέσω της διεργασίας Xorg χρήση της cpu 20%-60%
• Γενικά παρατηρούσα μία μικρο-καθυστέρηση σε σχέση με πριν, έχοντας το compiz ενεργοποιημένο και φαινόταν σαν να είχε βαρύνει αρκετά το PC μου
• Προκαλούσε κολλήματα στον υπολογιστή μου, όλα δούλευαν σωστά απομακρυσμένα αλλά τοπικά δεν ανταποκρινόταν keyboard-mouse-οθόνη, έτσι μόνο με ssh μπορούσα να συνδεθώ ώστε να επαναφέρω το σύστημα μου

Τελικά διαπίστωσα και ο ίδιος ότι είναι σε πειραματικό στάδιο το KMS με την έκδοση ανοιχτών οδηγών, επόμενη προσπάθεια στο Lucid Lynx (10.04).

• Υποστήριξη Hardware - Στο Ubuntu για τις περισσότερες συσκευές δεν χρειάζομαι drivers, αφού απλά τις συνδέω και αυτές δουλεύουν, αφού το Hardware υποστηρίζεται από τον kernel του λειτουργικού. Αντίθετα η διαδικασία αναζήτησης της τελευταίας έκδοσης ενός driver στα Windows είναι μία “κουραστική” διαδικασία. Πρέπει να αναζητήσεις την ιστοσελίδα του κατασκευαστή, το μοντέλο του hardware, να το κατεβάσεις, να το εγκαταστήσεις και αν όλα πάνε καλά να δουλέψει. Βέβαια πολλές φορές στα Windows το κατέβασμα του αντίστοιχου driver γίνεται αυτόματα από το internet αλλά όχι πάντα σωστά με την τελευταία έκδοση και με 100% υποστήριξης των δυνατοτήτων.

• Πηγές Λογισμικού - Η εγκατάσταση μίας εφαρμογής στο Ubuntu είναι θέμα ορισμένων κλικ. Έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις μέσα από χιλιάδες εφαρμογές οι οποίες είναι ταξινομημένες σε κατηγορίες και άμεσα διαθέσιμες για download και εγκατάσταση. Στα Windows η διαδικασία είναι πιο πολύπλοκη, αφού θα πρέπει να αναζητήσω την ιστοσελίδα της εφαρμογής ή το CD-DVD της εγκατάστασης, να κάνω το download, να τρέξω το setup, να πληκτρολογήσω τα κλειδιά (αν δεν είναι free) και στο τέλος να κάνω registration-activation μέσω internet. Οι επανεκκινήσεις δε, είναι συχνό φαινόμενο για το λειτουργικό της Microsoft προκειμένου να ξεκινήσει να λειτουργεί μία εφαρμογή μετά από την ολοκλήρωση της εγκατάστασης.

• Πολλαπλές Επιφάνειες Εργασίας - Οι εικονικές επιφάνειες εργασίας υποστηρίζονται στο Linux εδώ και αρκετά χρόνια. Πάρα πολύ χρήσιμο χαρακτηριστικό αφού καταλαβαίνεις την λειτουργικότητά τους και την ευκολία που σου παρέχουν, άμεσα όταν εργασθείς σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

• Antivirus - Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο δύσκολο να διορθώσουν τα διάφορα κενά ασφάλειας στα Windows ώστε να μην είναι απαραίτητη η χρήση των antivirus. Στο Linux απλά δεν το χρειάζεσαι, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι δεν δίνεις δικαιώματα υπέρ-χρήστη (root) σε οποιαδήποτε εφαρμογή-διαδικασία, διότι σαν απλός χρήστης είναι είναι αδύνατο να δημιουργήσεις πρόβλημα στην λειτουργία του συστήματός σου.

• Πολύ πιο γρήγορο syncronization
• Πιο εύχρηστο και γρήγορο web interface
• Η ύπαρξη client για Windows (υπάρχει και για Mac)
• Client που δεν “κολλάει” ποτέ (συχνό φαινόμενο στο Ubuntu One)

Το βασικό πακέτο που είναι δωρεάν παρέχει 2GB αποθηκευτικό χώρο (μπορείς να φτάσεις μέχρι 3GB, προσκαλώντας φίλους σου που θα ολοκληρώσουν την εγκατάσταση), ενώ υπάρχουν το Pro 50GB και Pro 100GB με $9.99 και $19.99 αντίστοιχα μηνιαία χρέωση.

Music by Alex Dimou, Quiet Riot

Έψαχνα ένα mp3 player για την μικρή μου Μαρία (2,5 ετών) με τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

• Να έχει μεγάλα κουμπάκια ώστε να είναι εύκολο να το χειρίζεται και μόνη της

• Να μπορώ να προσθέσω εύκολα ότι mp3 θέλω μέσω usb

• Να είναι καλαίσθητο με όμορφα χρώματα ώστε να της αρέσει και να το χρησιμοποιεί

• Να μην είναι πολύ μικρό αλλά ούτε και μεγάλο σε μέγεθος

Τελικά κατέληξα στο Little Tunes Mp3, το οποίο παρότι δεν κατάφερα να το βρω σε κάποιο κατάστημα της Ελλάδας ή στο Αγγλικό amazon που κάνει αποστολές στην Ελλάδα, προχώρησα στην παραγγελία του μέσω αγοράς από το ebay Αμερικής.

Μου στοίχισε 30 ευρώ μαζί με τα μεταφορικά, συν άλλα 3 ευρώ που πλήρωσα στα ΕΛΤΑ ως τέλη εκτελωνισμού (ξύπνησαν και αυτοί), ενώ περίμενα περίπου 3 εβδομάδες μέχρι να το παραλάβω.

Η μνήμη του είναι χωρητικότητας 256MB και αναγνώρισε ότι mp3 έγραψα από ποιότητα 128kbs έως 320kbs χωρίς κάποιο πρόβλημα. Διαβάζει ID3 tags, αρκεί να είναι με αγγλικούς χαρακτήρες και κάνει scroll αυτόματα τον τίτλο του κομματιού καθώς και το όνομα του καλλιτέχνη στην μικρή του οθόνη.

Η συσκευασία περιέχει το καλώδιο usb για την σύνδεση με Η/Υ και ένα μικρό εγχειρίδιο οδηγιών στα αγγλικά. Στο πλαϊνό μέρος υπάρχει μία είσοδος για την σύνδεση ακουστικών (jack), ενώ για να λειτουργήσει χρειάζεται 4 μπαταρίες AA. Υποστηρίζει auto power off μετά από ένα λεπτό περίπου εφόσον δεν αναπαράγεται κάποιο κομμάτι.

Με εντυπωσίασε η γρήγορη εναλλαγή των κομματιών με τα πλήκτρα επόμενο - προηγούμενο καθώς και η άμεση εμφάνιση των στοιχείων του κάθε τραγουδιού στην οθόνη.

Δεν μου άρεσε η μη παροχή της δυνατότητας να επαναλαμβάνεται αυτόματα η αναπαραγωγή των κομματιών (από την αρχή) όταν τελειώσουν, ενώ ορισμένες φορές σε κάποια κομμάτια ο ήχος ακουγόταν λίγο παραμορφωμένος, μάλλον λόγω της μεγάλης έντασης.

Για να είμαι ειλικρινής δεν το περίμενα, αφού από τις πρώτες 10 σε επισκεψιμότητα ελληνικές ιστοσελίδες, στις 5 από αυτές θα εμφανιστεί στον browser σου Error 404 εφόσον δεν συμπεριλάβεις το πρόθεμα www στην διεύθυνση.

Πιο συγκεκριμένα : in.gr, jungle.gr, vodafone.gr, naftemporiki.gr και tanea.gr, όλα έχουν το ίδιο πρόβλημα.

Μου φαίνεται απίστευτο πως είναι δυνατόν, κολοσσοί του ελληνικού διαδικτύου να έχουν αφήσει έτσι, στο κενό, κάτι που διορθώνεται με μια απλή ρύθμιση σε μερικά δευτερόλεπτα.

Πριν από δύο εβδομάδες η Google ανακοίνωσε ότι είναι έτοιμη η Beta έκδοση του Google Chrome για Linux, καθυστερώντας σχεδόν ένα χρόνο σε σχέση με την έκδοση των Windows που είχε ήδη κυκλοφορήσει εδώ και ένα χρόνο. Όλο αυτό το διάστημα χρησιμοποιούσα τον Chromium, με καθημερινά updates από το Chromium Daily Builds, αφού η ταχύτητα του συγκεκριμένου browser δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο. Μου θύμισε στην ταχύτητα εποχές που χρησιμοποιούσα Opera ο οποίος υποστήριζε από τότε tabs με φοβερές δυνατότητες και χαρακτηριστικά, σχεδόν 10 χρόνια πριν, όταν ο Internet Explorer είχε το 99% του internet browsing, για τέτοια διαφορά μιλάμε.

Κατά την προσωπική μου άποψη θεωρώ τον Google Chrome ή Chromium, τον καλύτερο browser που υπάρχει αυτή την στιγμή, καλύτερο ακόμα και από τον Firefox ή Opera. Η εκκίνηση του browser γίνεται πιο γρήγορα, οι σελίδες ανοίγουν πιο γρήγορα, τα extensions γίνονται εγκατάσταση πιο εύκολα, χωρίς να χρειάζεται restart του browser (ενώ νομίζω ότι κάνουν update στο background αυτόματα)  και γενικά είναι πιο σταθερός, αφού όλο αυτό το διάστημα που τον χρησιμοποιώ δεν έχει “καταρρεύσει” ούτε μία φορά.

Το μοναδικό που δεν δουλεύει ακόμα στην beta έκδοση του Linux είναι ο συγχρονισμός των bookmark, υποστηρίζει όμως κανονικά όλα τα themes όπως και στα Windows.

Τα extensions που υπάρχουν για τον Google Chrome είναι αρκετά ορισμένα από τα οποία χρησιμοποιώ και εγώ:

• Google Mail Checker - Εμφανίζει ένα εικονίδιο στην taskbar, στο οποίο φαίνεται ο αριθμός των μη αναγνωσμένων email και με ένα κλικ σε μεταφέρει στην σελίδα του Gmail.
• Google Reader Notifier - Εμφανίζει ένα μετρητή με τα μη αναγνωσμένα θέματα στο Google Reader. Με ένα κλικ στο εικονίδιο γίνεται μία προεπισκόπιση με τίτλους των αδιάβαστων θεμάτων, έχοντας την δυνατότητα να μεταφερθείς άμεσα σε κάποιο από τα θέματα ή στην κεντρική σελίδα του Google Reader.
• Chrome Currency Converter - Φοβερό Extension, μπορεί να μετατρέψει αυτόματα τις τιμές που εμφανίζονται σε μία σελίδα όπως ebay ή  amazon, από Δολάρια ή Λίρες σε Ευρώ. Οι ισοτιμίες ενημερώνονται αυτόματα από το Pathfinder Stocks.
• RSS Subscription Extension - Βρίσκει αυτόματα το RSS feed μιας σελίδας δίνοντας σου την δυνατότητα να κάνεις preview του feed ή να το προσθέσεις στον reader σου.
• Adsweep - Πρόκειται για το αντίστοιχο Adblock του Firefox, “κόβει” banner και διαφημίσεις, ενώ δουλεύει αρκετά καλά και γρήγορα. Την ίδια δουλειά κάνει και το πιο δημοφιλές  AdThwart, αλλά μου φάνηκε πολύ πιο αργό αφού ο browser καθυστερούσε χαρακτηριστικά να φορτώσει τις σελίδες.

]]> http://giannakopoulos.eu/google-chrome-beta-chromium-extensions/feed/ http://giannakopoulos.eu/xrisos-odigos-spam/ http://giannakopoulos.eu/xrisos-odigos-spam/#comments Thu, 17 Dec 2009 17:18:29 +0000 Armado http://giannakopoulos.eu/?p=1421 Αυτό είναι το τρίτο newsletter που λαμβάνω με email από τον Χρυσό Οδηγό, χωρίς να το έχω ζητήσει, ούτε να έχω δηλώσει ποτέ την ηλεκτρονική μου διεύθυνση στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Το εκπληκτικό είναι ότι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να μου δώσουν την δυνατότητα (φαντάζομαι και σε όσους το λαμβάνουν), να μπορέσω με κάποιο τρόπο να ζητήσω την διαγραφή μου από την λίστα τους. Μπράβο στον “SPAM ΟΤΕ[*] Χρυσό Οδηγό“!

Update 25/12/09:

[*] Ο Χρυσός Οδηγός από 1η Ιανουαρίου 2008 δεν ανήκει στον ΟΤΕ αφού το διεθνές fund Rhone Capital LLC ελέγχει πλέον το 85% των μετοχών και ο όμιλος Βαρδινογιάννη το υπόλοιπο 15%, ο οποίος έχει και το management.

]]> http://giannakopoulos.eu/xrisos-odigos-spam/feed/ http://giannakopoulos.eu/forthnet-offline-gia-8-ores/ http://giannakopoulos.eu/forthnet-offline-gia-8-ores/#comments Mon, 14 Dec 2009 16:42:21 +0000 Armado http://giannakopoulos.eu/?p=1407 Τον κακό της εαυτό βάλθηκε να μας δείξει σήμερα η Forthnet αφήνοντας ολόκληρη την Ξάνθη (και εμένα) offline για 8 ώρες περίπου, από τις 09:30 το πρωί έως τις 17:30 το απόγευμα. Ούτε η τηλεφωνική μου γραμμή λειτουργούσε σε αυτό το διάστημα και δεν μου άρεσε καθόλου η ανύπαρκτη ενημέρωση από την εταιρεία προκειμένου να γνωρίζουν οι συνδρομητές της για την διακοπή. Κάτι παρόμοιο, στους 5 μήνες που χρησιμοποιώ την adsl σύνδεση της forthnet, έχει συμβεί άλλη μία φορά για πιο λίγες όμως ώρες.

Update 15/12/09 :

Η χθεσινή διακοπή μάλλον δεν οφείλεται στην Forthnet αφού “ακούστηκε” ότι λόγω των εργασιών που πραγματοποιούνται (εδώ και μήνες) στην κεντρική πλατείας της Ξάνθης, από απροσεξία έκοψαν κάποιο από τα καλώδια, αφήνοντας χωρίς internet και τηλέφωνο τους συνδρομητές της Forthnet.

Στο δημόσιο προφίλ μου φαινόταν ξεκάθαρα ποιοι είναι οι φίλοι μου, παρόλο που είχα ήδη ορίσει να μην εμφανίζονται και είχα ενεργοποιήσει την αντίστοιχη επιλογή στις παλαιές ρυθμίσεις. Μου πήρε μισή ώρα μέχρι να εντοπίσω ξανά που είχαν βάλει αυτή την ρύθμιση και να την ενεργοποιήσω.

Φαίνονται ακόμα οι σελίδες που έχω επιλέξει ως αγαπημένες, κάτι που επίσης δεν εμφανιζόταν έως χθες. Μέχρι τώρα δεν έχω καταφέρει να καταλάβω από που απενεργοποιείται η εμφάνιση των σελίδων.

Απίστευτα εκνευριστικό αυτό που έγινε σήμερα. Σκέφτομαι ότι δεν είναι πάρα πολύ δύσκολο μία μέρα το facebook να αποφασίσει λόγω κάποιων αλλαγών της υπηρεσίας και άλλες πληροφορίες που  δεν θα ήθελα να φαίνονται στο δημόσιο προφίλ να εμφανίζονται πλέον σε όλους.

Παρουσίασε 5 επεισόδια το 2007, 27 το 2008 και 10 το 2009 φτάνοντας σήμερα στο επεισόδιο νούμερο 40, έχοντας βγάλει 42 συνολικά μαζί με το beta και ένα μισό, το 33,5 το οποίο αναφερόταν αποκλειστικά στην τηλεοπτική σειρά Lost.

Ασχολείται και με την τεχνολογία, κυρίως θα έλεγα από την σκοπιά του “απλού” αλλά “ψαγμένου” χρήστη και σχεδόν σε κάθε επεισόδιο παρουσιάζει ένα θέμα φυσικής. Ο τρόπος που αναλύει τα θέματα του είναι εκπληκτικός, αφού έχει την δυνατότητα να δώσει στον οποιονδήποτε να καταλάβει αυτό που θέλει να ‘πει. Ακόμα και αν πρόκειται για κάποιο θέμα που αφορά την φυσική, όπου υπάρχουν εξειδικευμένες ορολογίες, με τις λέξεις και τον τρόπο που τις χρησιμοποιεί, καταφέρνει να γίνεται κατανοητός σ’ όλους.

Κάθε Podcast διαρκεί περίπου 45 λεπτά με 1 ώρα, στο τέλος του οποίου παρουσιάζει το θέμα της φυσικής, ενώ ίσως είναι ο μοναδικός που παίζει εκτός από podsafe και κλασική μουσική.

Τον κατατάσσω πολύ ψηλά στην λίστα των Podcast που ακούω και ελπίζω το 2010 να συνεχίσει με περισσότερα επεισόδια, διότι το 2009, με το ζόρι “ανέβαζε” ένα τον μήνα.

Το Podcast του βρίσκεται εδώ ενώ το Feed εδώ.

Ανέβασε το πρώτο του podcast 3 Ιανουαρίου του 2005, τον πρώτο χρόνο έκανε 24 επεισόδια και στις 29 Ιανουαρίου 2009 το κοντέρ έγραψε 114, φοβερό νούμερο. Από το podcast 115, άλλαξε λίγο το στυλ της εκπομπής και πλέον δεν το παρουσιάζει μόνος του. Το podcast του, θα έλεγα ότι απέκτησε, “παρεΐστικο” στυλ και συμμετέχουν σ’ αυτό φίλοι-γνωστοί του, μετατρέποντας το έτσι σε ένα είδος συζήτησης. Το μετονόμασε σε “No name Cast” και μέχρι αυτή την στιγμή έχει φτάσει τα 19 επεισόδια.

Τον παρακολουθώ από τα πρώτα επεισόδια που έβγαλε και τον θεωρώ πρωτοπόρο σ’ αυτό που κάνει. Εποχές όπου κανένας μας δεν ήξερε τι σημαίνει podcast αυτός ήδη έβγαζε τα πρώτα του επεισόδια. Για να είμαι ειλικρινής προτιμούσα το podcast του όπως ήταν μέχρι το επεισόδιο Νο114 και όχι αυτό που γίνεται τώρα ως “No Name Cast”. Πάντως οι εκπομπές του συνεχίζουν να είναι ενδιαφέροντες, ασχολείται κυρίως με geeky θέματα και η διάρκειά τους κυμαίνεται περίπου στην 1,5 ώρα.

Το Podcast του βρίσκεται εδώ ενώ το Feed εδώ.