• Υποστήριξη Hardware - Στο Ubuntu για τις περισσότερες συσκευές δεν χρειάζομαι drivers, αφού απλά τις συνδέω και αυτές δουλεύουν, αφού το Hardware υποστηρίζεται από τον kernel του λειτουργικού. Αντίθετα η διαδικασία αναζήτησης της τελευταίας έκδοσης ενός driver στα Windows είναι μία “κουραστική” διαδικασία. Πρέπει να αναζητήσεις την ιστοσελίδα του κατασκευαστή, το μοντέλο του hardware, να το κατεβάσεις, να το εγκαταστήσεις και αν όλα πάνε καλά να δουλέψει. Βέβαια πολλές φορές στα Windows το κατέβασμα του αντίστοιχου driver γίνεται αυτόματα από το internet αλλά όχι πάντα σωστά με την τελευταία έκδοση και με 100% υποστήριξης των δυνατοτήτων.

• Πηγές Λογισμικού - Η εγκατάσταση μίας εφαρμογής στο Ubuntu είναι θέμα ορισμένων κλικ. Έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις μέσα από χιλιάδες εφαρμογές οι οποίες είναι ταξινομημένες σε κατηγορίες και άμεσα διαθέσιμες για download και εγκατάσταση. Στα Windows η διαδικασία είναι πιο πολύπλοκη, αφού θα πρέπει να αναζητήσω την ιστοσελίδα της εφαρμογής ή το CD-DVD της εγκατάστασης, να κάνω το download, να τρέξω το setup, να πληκτρολογήσω τα κλειδιά (αν δεν είναι free) και στο τέλος να κάνω registration-activation μέσω internet. Οι επανεκκινήσεις δε, είναι συχνό φαινόμενο για το λειτουργικό της Microsoft προκειμένου να ξεκινήσει να λειτουργεί μία εφαρμογή μετά από την ολοκλήρωση της εγκατάστασης.

• Πολλαπλές Επιφάνειες Εργασίας - Οι εικονικές επιφάνειες εργασίας υποστηρίζονται στο Linux εδώ και αρκετά χρόνια. Πάρα πολύ χρήσιμο χαρακτηριστικό αφού καταλαβαίνεις την λειτουργικότητά τους και την ευκολία που σου παρέχουν, άμεσα όταν εργασθείς σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

• Antivirus - Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο δύσκολο να διορθώσουν τα διάφορα κενά ασφάλειας στα Windows ώστε να μην είναι απαραίτητη η χρήση των antivirus. Στο Linux απλά δεν το χρειάζεσαι, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι δεν δίνεις δικαιώματα υπέρ-χρήστη (root) σε οποιαδήποτε εφαρμογή-διαδικασία, διότι σαν απλός χρήστης είναι είναι αδύνατο να δημιουργήσεις πρόβλημα στην λειτουργία του συστήματός σου.

• Πολύ πιο γρήγορο syncronization
• Πιο εύχρηστο και γρήγορο web interface
• Η ύπαρξη client για Windows (υπάρχει και για Mac)
• Client που δεν “κολλάει” ποτέ (συχνό φαινόμενο στο Ubuntu One)

Το βασικό πακέτο που είναι δωρεάν παρέχει 2GB αποθηκευτικό χώρο (μπορείς να φτάσεις μέχρι 3GB, προσκαλώντας φίλους σου που θα ολοκληρώσουν την εγκατάσταση), ενώ υπάρχουν το Pro 50GB και Pro 100GB με $9.99 και $19.99 αντίστοιχα μηνιαία χρέωση.

Για να είμαι ειλικρινής την αναβάθμιση του Ubuntu την φοβήθηκα λίγο σε σχέση με αυτή των Windows κυρίως λόγω των δυσκολιών που συναντούσα γενικά με εγκαταστάσεις και αναβαθμίσεις σε διάφορες διανομές Linux κατά το παρελθόν. Βέβαια η προηγούμενη μου εμπειρία με το πέρασμα από 8.10 σε 9.04 ήταν από τις πιο ευχάριστες αφού όλα λειτουργούσαν άψογα και πολλά προβλήματα που υπήρχαν πριν, πλέον είχαν λυθεί.

Εν τέλει σχεδόν όλα πήγαν καλά, με μοναδική εξαίρεση τα μικρό - προβληματάκια με την MySQL (τα οποία λύθηκαν μετά από ψάξιμο) και κάποια κολλήματα του GNOME (τα οποία μετά από τα updates στις επόμενες ημέρες δεν εμφανίστηκαν ξανά). Το πρόβλημα με το Google Earth και το blinking που κάνει συνέχεια δεν έχει λυθεί, για μένα, ούτε σ’ αυτή την έκδοση (για να είμαι ειλικρινής δεν έψαξα και για κάποια λύση).

Όσον αφορά τα Windows το Update από Vista σε 7 κράτησε περίπου 3 ώρες, πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα εν συγκρίσει με την 1,5 ώρα περίπου που κράτησε η αναβάθμιση του Ubuntu (συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου για το download των αρχείων της αναβάθμισης). Στα Windows όλα λειτουργούσαν άψογα εκτός από το Bluetooth που για κάποιο άγνωστο λόγο, o Wizard της αναβάθμισης, κλείνει το συγκεκριμένο service, χωρίς να το ανοίξει όταν ολοκληρωθεί το Update. Απλά έπρεπε από το“services.msc” να το ανοίξω αλλά μέχρι να το ανακαλύψω μου πήρε αρκετό χρόνο ψάχνοντας.

Όσον αφορά τον χρόνο που κάνει το λειτουργικό σύστημα μέχρι να εμφανιστεί το Desktop δεν είδα καμία βελτίωση ούτε στα Windows αλλά ούτε και στο Ubuntu. Αντίθετα μπορώ να πω ότι οι χρόνοι τους μεγάλωσαν, αλλά είναι κάτι που δεν με απασχολεί ιδιαίτερα.

Δεν ξέρω αν ορισμένες φορές η λεπτομέρεια είναι αυτή που κάνει την διαφορά απλά να αναφέρω πως στα Windows XP όταν καταργούσα  ένα flash drive, η φωτεινή ένδειξη της τροφοδοσίας του έκλεινε. Στα Windows Vista, Windows 7 αλλά και στις εκδόσεις του Ubuntu μέχρι και την 9.04 δεν γινόταν αυτό, αφού κατά την αποπροσάρτησή μιας συσκευής το “λαμπάκι” της συνέχιζε να ανάβει. Αυτό λύθηκε στο Ubuntu 9.10, πλέον η τροφοδοσία στο flash drive σταματάει κανονικά.