Δεν ήθελα να ξεφύγω σε κόστος αυτή τη φορά αλλά ούτε και να κάνω παραχωρήσεις σε ποιότητα, προδιαγραφές και κανόνες ασφαλείας. Τελικά σύμφωνα με τις δοκιμές του ADAC και αρκετό ψάξιμο στο Internet κατέληξα στο Cybex Free-Fix για 15-36 κιλά, group II/III.

Η αγορά-πληρωμή έγινε μέσω πιστωτικής κάρτας από το ebay Γερμανίας στις 7/5 ημέρα Σάββατο, 10/5 παρέδωσε ο πωλητής το δέμα στην DHL και 18/5 πρωί ήταν στην πόρτα μου! Ο συγκεκριμένος πωλητής είναι πραγματικά άψογος αφού σε 3163 συναλλαγές το 2011 δεν έχει ούτε μία αρνητική. Μου στοίχισε 110 ευρώ με 13 ευρώ μεταφορικά, σύνολο 123 ευρώ και full tracking της όλης διαδικασίας.

Η Ποιότητα κατασκευής είναι πολύ καλή και το isofix “κουμπώνει” πιο εύκολα στο αυτοκίνητο από ότι το προηγούμενο που είχα (Romer). Την ζώνη ασφαλείας και το προσκέφαλο μπορείς να τα προσαρμόσεις πολύ εύκολα και να τα φέρεις στα “μέτρα” του παιδιού. Το βιβλιαράκι οδηγιών δεν έχει ελληνικά (έχει Αγγλικά), αλλά είναι κατατοπιστικό και εξηγεί την διαδικασία τοποθέτησης αρκετά αναλυτικά με εικόνες.

Έτσι λοιπόν το τελευταίο διάστημα πειραματίστηκα πάρα πολύ με την “κατασκευή” μίας πίτσας. Ήθελα να βρω τις κατάλληλες αναλογίες για την ζύμη αλλά και την σάλτσα που θα την συνοδέψει. Είχα πάντα στο μυαλό μου ότι η απλότητα των υλικών και οι σωστές αναλογίες θα είναι το κλειδί στην επιτυχία.

Η παρακάτω συνταγή είναι δοκιμασμένη και το αποτέλεσμα πιστεύω ότι είναι καλό. Βέβαια έχει ορισμένα περιθώρια βελτίωσης για αυτό και ακόμα το “ψάχνω” κάνοντας μικρές αλλαγές, πάμε λοιπόν :

Υλικά για ζύμη πίτσας (30-35 εκατοστών διαμέτρου) :

• 400 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλιά του γλυκού ζάχαρη
• 1 φακελάκι ξηρή μαγιά (περίπου 8 γραμμάρια)
• 200 ml χλιαρό νερό
• 1 κουταλάκι της σούπας ελαιόλαδο

Υλικά για την Σάλτσα :

• 2 κουταλάκια της σούπας λάδι
• 225 ml σάλτσα ντομάτας
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
• 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού αλάτι
• 1 κουταλάκι του γλυκού ρίγανη
• 1/4 κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
• 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού πάπρικα (γλυκιά)
• 1/4 κουταλάκι του γλυκού κάρυ
• λίγο βασιλικό (στην συγκεκριμένη εκτέλεση δεν είχα)

Στην πρώτη εκδοχή της σάλτσας χρησιμοποιούσα μόνο λάδι, αλάτι, ρίγανη και λίγο βασιλικό. Στη συνέχεια την τροποποίησα λίγο προσθέτοντας την ζάχαρη, το πιπέρι, την πάπρικα και λίγο κάρυ.

Ας περάσουμε στην εκτέλεση :

1. Ρίχνουμε σε ένα μεγάλο μπολ το αλεύρι, την ζάχαρη, το αλάτι και την μαγιά
2. Με ένα πιρούνι ανακατεύουμε τα υλικά και στη συνέχεια προσθέτουμε το νερό αφού το έχουμε ζεστάνει λίγο ώστε να είναι χλιαρό
3. Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε με το πιρούνι έως ότου γίνει ένα ομοιόμορφο μείγμα
4. Προσθέτουμε το λάδι και με τα χέρια μας πλέον πλάθουμε την ζύμη
5. Προσθέτουμε 2-3 φορές λίγο αλεύρι ώστε να μπορεί να πλάθεται χωρίς να κολλάει και αφού του δώσουμε την μορφή μίας “μπάλας” το σκεπάζουμε με μία πετσέτα αφήνοντάς το για 30 λεπτά

Σε ένα κατσαρολάκι ρίχνουμε το λάδι, την σάλτσα ντομάτας, την ζάχαρη, το αλάτι, την ρίγανη, το πιπέρι, την πάπρικα, το κάρυ και λίγο βασιλικό. Τα αφήνουμε να σιγοβράσουν σε χαμηλή φωτιά για 5 λεπτά ανακατεύοντας συνέχεια ώστε η σάλτσα μας να “δέσει” καλύτερα.

Μετά από 20 και 30 λεπτά αντίστοιχα η ζύμη μας θα είναι κάπως έτσι :

Ρίχνουμε στον πάγκο μας αλεύρι και προσπαθούμε με τα χέρια μας να ανοίξουμε την ζύμη όσο το δυνατό καλύτερα δίνοντας της ένα κυκλικό σχήμα. Θα χρειαστεί να την γυρίσουμε και να ρίξουμε αλεύρι αρκετές φορές ώστε να μην κολλάει και να έχει το επιθυμητό πάχος-μέγεθος. Την τοποθετούμε σε ένα ταψί με μία λαδόκολλα για να μην κολλήσει. Ρίχνουμε επάνω την σάλτσα και στη συνέχεια, κατά προτίμηση, τριμμένη μοτσαρέλα (200 γραμμάρια είναι αρκετά).

Ψήνουμε στους 250° C, χωρίς αέρα, έχοντας τον φούρνο μας στα πρώτα 10 λεπτά στην ένδειξη πάνω-κάτω και τα επόμενα 8 λεπτά μόνο κάτω :

Το αποτέλεσμα είναι καλό, αφράτη ζύμη, καλοψημένη και μία νόστιμη σάλτσα. Μπορούμε να την διακοσμήσουμε ρίχνοντας αφού ψηθεί, λίγο ψιλό-κομμένο βασιλικό.

Εφόσον το ταψί μας δεν είναι κυκλικό μπορούμε να δοκιμάσουμε και την ορθογώνια έκδοση, η ζύμη της οποίας θα είναι λίγο πιο λεπτή από ότι στην στρόγγυλη.

Η συγκεκριμένη συνταγή έχει περιθώρια βελτίωσης, ίσως κάποιοι πειραματισμοί με τους χρόνους ψησίματος και σίγουρα μικρές αλλαγές με τα υλικά ή τις αναλογίες τους.

Όλα ξεκίνησαν χθες, περίπου στις 23:00, ύστερα από ένα restart του X Server το πρώτο “κόλλημα” έκανε την εμφάνιση του. Δεύτερη προσπάθεια και ξανά τα ίδια. Μπαίνω στο σύστημα από Recovery Console με Υποστήριξη Δικτύου, και αρχίζω το ψάξιμο στα log files. Όλα φαίνονταν κανονικά εκτός από το ότι στο Xorg.0.log δεν καταγραφόταν τίποτα.

Αφού έψαξα σχεδόν τα πάντα ως τελευταία λύση σκέφτηκα την επανεγκατάσταση του xserver-xorg-video-ati. Απεγκατέστησα το πακέτο λοιπόν με την επιλογή purge και εγκατάσταση ξανά, τίποτα, μία από τα ίδια.

Θυμήθηκα όμως ότι πρόσφατα είχα προσθέσει στις “Πηγές Λογισμικού” τα παρακάτω :

από ένα οδηγό που είχα βρεί εδώ.

Αφού λοιπόν αφαίρεσα τις παραπάνω γραμμές από το sources.list, απεγκατέστησα το πακέτο xserver-xorg-video-ati με την επιλογή purge και το εγκατέστησα ξανά, το πρόβλημα λύθηκε (στις 4 τα ξημερώματα). Βέβαια ο “BrMBr” το έγραφε στο παραπάνω forum: “If you have an ATI card you can pray, as their drives are crap”.

Το πάθημα μου έγινε μάθημα τελικά….

Επειδή η κατάσταση μέρα με την μέρα χειροτέρευε αποφάσισα ύστερα από 6 μήνες λειτουργίας του να το στείλω  για service.

Έτσι την Δευτέρα 24/8 το παρέδωσα στο κατάστημα U Shop Ξάνθης και την Παρασκευή 28/8 έγινε ο έλεγχος από το κεντρικό service της Infoquest Θεσσαλονίκης, όπου διαπιστώθηκε ότι έχει πρόβλημα η καλωδιοταινία, 3-7 εργάσιμες (!!!!!) μου είπαν ότι κάνει να έρθει το ανταλλακτικό.

Πόσο υπομονή ακόμα;

Άντε να δούμε……

Upadate: 10/09/09

Τελικά σήμερα παρέλαβα το laptop μου και πλέον δεν παρουσιάζει πρόβλημα στην οθόνη ύστερα από την αλλαγή της καλωδιοταινίας. Στο κατάστημα U Shop της Ξάνθης βρισκόταν από τις 9 Σεπτεμβρίου και όλη η διαδικασία ολοκληρώθηκε μετά από 12 εργάσιμες, χωρίς να μετράω την ημέρα παράδοσης και παραλαβής.

Για την ιστορία και μόνο :

• Δευτέρα 24/8 το παρέδωσα στο U Shop της Ξάνθης
• Παρασκευή 28/8 ύστερα από επικοινωνία με το Service της Infoquest στην Θεσσαλονική μαθαίνω ότι το πρόβλημα οφείλεται στην καλωδιοταινία
• Τρίτη 1/9 τελικά γίνεται η παραγγελία του ανταλλακτικού, το οποίο θα έρθει από Αγγλία
• Τρίτη 8/9 γίνεται επιστροφή του laptop από το Κεντρικό Service

.

Το ξετρύπωσα από την αποθήκη όπου ήταν παρατημένο 5 χρόνια και ξεκίνησα να το χρησιμοποιώ εδώ και ένα μήνα. Το Σάββατο έκανα ένα νέο ρεκόρ αφού διένυσα 28 χιλιόμετρα χωρίς να κουραστώ ιδιαίτερα, αν και οι μεγάλες ανηφόρες, ακόμα, με ζορίζουν λίγο. Ευχάριστη εμπειρία, ξεφεύγεις από την καθημερινή χρήση του αυτοκινήτου και της έντονης καθιστικής ζωής που κάνουμε οι περισσότεροι.

Οι πρώτες δυσκολίες που αντιμετωπίζει όποιος αποφασίσει να ασχοληθεί με το ποδήλατο είναι το που θα κινηθείς. Φαντάζομαι πως αν ζούσα ακόμα στην Αθήνα η κατάσταση θα ήταν ακόμα πιο απελπιστική αλλά διαπίστωσα πως και η Ξάνθη δεν πάει πίσω. Τα τελευταία 5 χρόνια που βρίσκομαι εδώ βλέπω καθημερινά την προσπάθεια που κάνουν όλοι στο να δημιουργήσουν και εδώ μία μικρή “Αθήνα”. Κατασκευάζουν μεγάλα εμπορικά κέντρα και νέες θέσεις στάθμευσης, με νέα μεγάλα σύγχρονα υπόγεια parking, αντί να προσπαθήσουν να αποθαρρύνουν τον κόσμο ώστε να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο και να δώσουν μεγαλύτερη βαρύτητα στα μέσα μαζικής μεταφοράς και ακόμα περισσότερο στο ποδήλατο.

Τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα βρίσκονται παντού, αριστερά και δεξιά κάθε δρόμου, πάνω σε πεζοδρόμια, σε διαβάσεις πεζών και όπου αλλού υπάρχει ο παραμικρός χώρος όπου μπορούν να τα αφήσουν οι ιδιοκτήτες τους. Ποδηλατοδρόμοι στην Ξάνθη δεν υπάρχουν, αν εξαιρέσεις ένα σημείο το οποίο είναι εκτός πόλης και όλα δείχνουν ότι δεν υπάρχει προοπτική για κατασκευή τους στο άμεσο μέλλον.

Δεν πιστεύω πως θα αλλάξει κάτι στο άμεσο μέλλον και θεωρώ ότι θα περάσουν αρκετά χρόνια για να φτάσουμε στο σημείο να χρησιμοποιούμε καθημερινά οι περισσότεροι από εμάς ένα ποδήλατο για τις μετακινήσεις μας εντός πόλης. Προσωπικά θα προσπαθήσω να το χρησιμοποιώ όσο μπορώ περισσότερο, τουλάχιστον τώρα που ο πολύ καλός καιρός μου το επιτρέπει.

.

Έψαξα αρκετά προκειμένου να εντοπίσω κάτι που να μ’ αρέσει και ύστερα από αρκετό χρόνο κατάφερα να ξεχωρίσω από τον The Outsyder, τρία κομμάτια, τα Only a Dreamer, It’s Not Over και The End of it All (But the Start of a Dream) από τον ίδιο πάντα καλλιτέχνη.

Σίγουρα υπάρχουν και άλλες αξιόλογες προσπάθειες αλλά υπάρχει μεγάλη δυσκολία από τον καθένα μας στο να τις εντοπίσει.

Αν κάποτε ξεκινήσω ένα podcast θα ήθελα να έχω την δυνατότητα να “παίζω” εμπορική μουσική.

Το εκπληκτικό όμως είναι ότι η ένταση του θορύβου αυξομειώνεται ανάλογα με τον τρόπο λειτουργίας των σκληρών δίσκων. Όταν δουλεύει συνεχόμενα κάποιος από τους εσωτερικούς σκληρούς δίσκους (SATA), ακούω συνεχόμενα και τον θόρυβο. Όταν σταματάει να δουλεύει για δευτερόλεπτα ο συγκεκριμένος δίσκος, σταματάει για  δευτερόλεπτα και ο θόρυβος.

Θόρυβο επίσης ακούω και από το ποντίκι, όχι πάντα βέβαια, εννοώντας ότι μόνο όσο το κουνάω ακούγεται. Δοκίμασα να απενεργοποιήσω όλες τις πηγές εισόδου ήχου (CD, Line-In, Microphone κλπ.) χωρίς αποτέλεσμα.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να λύσω το πρόβλημα ή αν οφείλεται σε κάποια άλλη συσκευή που κάνει παρεμβολές αλλά έχω αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά την αγορά μίας ξεχωριστής κάρτας ήχου. Ίσως η ποιότητα της ενσωματωμένης κάρτας της μητρικής μου (ASUS) να είναι χαμηλή…..

Αυτή την εβδομάδα είχα την ιδέα να γράψω κάποια Podcast σε CD και να τα ακούω καθημερινά στο αυτοκίνητο. Πραγματικά είχε αποτέλεσμα και αρκετό ενδιαφέρον μπορώ να πω, αφού η διαδρομή πλέον γίνεται πιο εύκολα αλλά το βασικό είναι ότι ακούγοντας κάποιον ερασιτέχνη να μιλάει για θέματα που σε ενδιαφέρουν, χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό τρόπο, πιο απλό θα έλεγα, ο οποίος κατά την άποψη μου πολλές φορές ταυτίζεται με τον δικό σου τρόπο σκέψης.

Πάντως σκοπεύω να συνεχίσω να ακούω podcast και την επόμενη εβδομάδα……