Μετά την αναβάθμιση όμως σε Ubuntu 11.10 στο remote control σταμάτησαν να λειτουργούν όλα τα πλήκτρα εκτός από αυτά της πλοήγησης (δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω) και το enter.

Για κάποιο λόγο το xbmc αγνοεί το lircmap.xml που βρίσκεται στον προσωπικό μας φάκελο ~/.xbmc/userdata/keymaps και διαβάζει απευθείας τις παραμέτρους από το αρχείο που βρίσκεται στο /usr/share/xbmc/system.

Έτσι λοιπόν προκειμένου να έχουμε εύκολη πρόσβαση στα αρχεία που ορίζονται οι παράμετροι δημιουργούμε τα παρακάτω symlink :

Με δικαιώματα root χρήστη κάνουμε edit το αρχείο lircmap.xml

Αντικαθιστώντας οτιδήποτε αναγράφεται στο section, remote device=“PinnacleSysPCTVRemote” με τα παρακάτω :

Κάνουμε restart το service του lirc και είμαστε έτοιμοι.

Επίσης το ίδιο πρόβλημα παρουσιάζεται και μετά την αναβάθμιση σε Xbmc 11 Eden όπου χρειάστηκε ξανά να κάνω τις ίδιες διορθώσεις στο lircmap.xml.

Πριν αρκετά χρόνια, περίπου 1997 με 1999, είχα αγοράσει την κορυφαία για την εποχή της, κάρτα TV της Pinnacle, την PCTV PRO PCI με ένα Chip BT878 επάνω.Έτσι σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω για αυτό τον σκοπό το Remote Control της ξεχασμένης μου εδώ και χρόνια Pinnacle.

Pinnacle PcTv Pro Remote Control

Το πακέτο της κάρτας παρείχε ξεχωριστό δέκτη για τις υπέρυθρες που συνδέεται σε μία σειριακή θύρα, έτσι δεν είναι απαραίτητη η τοποθέτηση της κάρτα PCI στο σύστημα.

Ξεκίνησα ελέγχοντας αν λειτουργεί η σειριακή θύρα στο σύστημά μου :

Στην συνέχεια εγκατέστησα το lirc :

Διορθώνουμε το αρχείο /etc/lirc/hardware.conf δίνοντάς του την παρακάτω μορφή :

Το αρχείο /etc/lirc/lircd.conf πρέπει να μοιάζει κάπως έτσι :

Για να ελέγξουμε ότι λειτουργεί τερματίζουμε τον daemon του lirc και τρέχουμε το lircd ως εξής :

Σε ένα άλλο παράθυρο τερματικού τώρα τρέχουμε το irw και αν όλα δουλεύουν καλά πατώντας ορισμένα πλήκτρα στο Remote Control θα δούμε περίπου κάτι τέτοιο :

Ο λόγος που τρέχουμε το lircd με αυτό τον τρόπο και όχι τον daemon είναι για να παρακολουθούμε πιθανά μηνύματα λάθους σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά.

Για να δουλέψει το Remote Control με το XBMC αντιγράφουμε το αρχείο με το configuration στο userdata φάκελο του XBMC.

Το πρόβλημα λύθηκε προσθέτοντας στο τέλος του αρχείου /etc/apache2/envvars :

Οι γραμματοσειρές πλέον εμφανίζονται λίγο διαφορετικές σε σχέση με πριν, δεν μπορώ να καταλάβω ακόμα αν θα είναι πιο ξεκούραστες ή όχι. Πάντως η αθάνατη ATI X800 GTO2 μου δίνει την αίσθηση ότι τρέχει το γραφικό περιβάλλον του GNOME με το COMPIZ ενεργοποιημένο ακόμα πιο γρήγορα από την προηγούμενη έκδοση (karmic).

Πάντως είναι εκπληκτικό το πόσο απλή έχει γίνει η διαδικασία αναβάθμισης ή εγκατάστασης του Linux, χωρίς λάθη, γρήγορα και απλά.

Βέβαια το μεγάλο πρόβλημα του adobe-flashplugin είναι η πολύ κακή υλοποίηση του για το Linux. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως κατά την αναπαραγωγή ενός βίντεο από το youtube η διεργασία “npviewer.bin” κάνει χρήση της cpu 50%-70%. Όταν το βίντεο δεν αναπαράγεται και είναι σε παύση, η χρήση της cpu δεν πέφτει κάτω από το 20% παρότι υποτίθεται πως δεν κάνει τίποτα. Όλα αυτά σε ένα 64bit διπύρηνο επεξεργαστή.

Είναι αυτονόητο πως χωρίς το συγκεκριμένο plugin η περιήγηση στο διαδίκτυο δεν θα είναι και τόσο ευχάριστη. Προς το παρόν τουλάχιστον, η χρήση του είναι μονόδρομος. Ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισα είναι πως αρκετές φορές, τυχαία, ήταν αδύνατο να κάνω κλικ είτε σε κάποια εφαρμογή flash, είτε στον video player του youtube. Το flash plugin της Adobe δεχόταν εντολές μόνο από το πληκτρολόγιο.

Η λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα είναι απλή.

Ανοίγουμε ένα τερματικό και πληκτρολογούμε :

Στην συνέχεια προσθέτουμε πριν από την τελευταία γραμμή του αρχείου τα παρακάτω:

Στην δική μου περίπτωση το αρχείο, μετά τις αλλαγές, είχε την παρακάτω μορφή:

Μία επανεκκίνηση του browser αρκεί ώστε να μην παρουσιαστεί ξανά το παραπάνω πρόβλημα.

Στο Ubuntu 9.10 περιέχεται η έκδοση Mesa 7.6 με το Gallium 3D το οποίο προσθέτει υποστήριξη DRI (Direct Rendering Infrastructure) και παρέχει 3D επιτάχυνση στους ανοικτού κώδικα οδηγούς της radeon, για τις κάρτες γραφικών ATI (x800 gto2 στην δικιά μου περίπτωση), οι οποίες δεν υποστηρίζονται πλέον από την AMD. Το τρικ είναι να ενεργοποιήσεις το KMS (Kernel Mode Switching) που είναι απενεργοποιημένο εξ ορισμού στο Ubuntu, προσθέτοντας στις παραμέτρους του grub για τον πυρήνα: radeon.modeset=1

πιο αναλυτικά:

και του δίνουμε την παρακάτω μορφή:

Πολλοί έχουν αναφέρει βελτίωση σε ορισμένα παιχνίδια που χρησιμοποιούν 3D γραφικά με επιτάχυνση (δεν δοκίμασα κάποιο), ενώ το πρόβλημα με το Google Earth έπαψε να υπάρχει.

Επίσης να αναφέρω ότι το rendering των γραμματοσειρών έχει αλλάξει λίγο στο σύστημα μου, προς το καλύτερο κατά την προσωπική μου άποψη.

Με είχε παιδέψει πάρα πολύ το συγκεκριμένο πρόβλημα με τον open source driver για κάρτες γραφικών ATI και χαίρομαι ιδιαίτερα που βρέθηκε αυτή η λύση.

Update 01/02/2010:

Ύστερα από μία εβδομάδα, απενεργοποίησα το KMS για τους παρακάτω λόγους :

• Το transmission προκαλούσε μέσω της διεργασίας Xorg χρήση της cpu 20%-60%
• Γενικά παρατηρούσα μία μικρο-καθυστέρηση σε σχέση με πριν, έχοντας το compiz ενεργοποιημένο και φαινόταν σαν να είχε βαρύνει αρκετά το PC μου
• Προκαλούσε κολλήματα στον υπολογιστή μου, όλα δούλευαν σωστά απομακρυσμένα αλλά τοπικά δεν ανταποκρινόταν keyboard-mouse-οθόνη, έτσι μόνο με ssh μπορούσα να συνδεθώ ώστε να επαναφέρω το σύστημα μου

Τελικά διαπίστωσα και ο ίδιος ότι είναι σε πειραματικό στάδιο το KMS με την έκδοση ανοιχτών οδηγών, επόμενη προσπάθεια στο Lucid Lynx (10.04).

• Υποστήριξη Hardware - Στο Ubuntu για τις περισσότερες συσκευές δεν χρειάζομαι drivers, αφού απλά τις συνδέω και αυτές δουλεύουν, αφού το Hardware υποστηρίζεται από τον kernel του λειτουργικού. Αντίθετα η διαδικασία αναζήτησης της τελευταίας έκδοσης ενός driver στα Windows είναι μία “κουραστική” διαδικασία. Πρέπει να αναζητήσεις την ιστοσελίδα του κατασκευαστή, το μοντέλο του hardware, να το κατεβάσεις, να το εγκαταστήσεις και αν όλα πάνε καλά να δουλέψει. Βέβαια πολλές φορές στα Windows το κατέβασμα του αντίστοιχου driver γίνεται αυτόματα από το internet αλλά όχι πάντα σωστά με την τελευταία έκδοση και με 100% υποστήριξης των δυνατοτήτων.

• Πηγές Λογισμικού - Η εγκατάσταση μίας εφαρμογής στο Ubuntu είναι θέμα ορισμένων κλικ. Έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις μέσα από χιλιάδες εφαρμογές οι οποίες είναι ταξινομημένες σε κατηγορίες και άμεσα διαθέσιμες για download και εγκατάσταση. Στα Windows η διαδικασία είναι πιο πολύπλοκη, αφού θα πρέπει να αναζητήσω την ιστοσελίδα της εφαρμογής ή το CD-DVD της εγκατάστασης, να κάνω το download, να τρέξω το setup, να πληκτρολογήσω τα κλειδιά (αν δεν είναι free) και στο τέλος να κάνω registration-activation μέσω internet. Οι επανεκκινήσεις δε, είναι συχνό φαινόμενο για το λειτουργικό της Microsoft προκειμένου να ξεκινήσει να λειτουργεί μία εφαρμογή μετά από την ολοκλήρωση της εγκατάστασης.

• Πολλαπλές Επιφάνειες Εργασίας - Οι εικονικές επιφάνειες εργασίας υποστηρίζονται στο Linux εδώ και αρκετά χρόνια. Πάρα πολύ χρήσιμο χαρακτηριστικό αφού καταλαβαίνεις την λειτουργικότητά τους και την ευκολία που σου παρέχουν, άμεσα όταν εργασθείς σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

• Antivirus - Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο δύσκολο να διορθώσουν τα διάφορα κενά ασφάλειας στα Windows ώστε να μην είναι απαραίτητη η χρήση των antivirus. Στο Linux απλά δεν το χρειάζεσαι, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι δεν δίνεις δικαιώματα υπέρ-χρήστη (root) σε οποιαδήποτε εφαρμογή-διαδικασία, διότι σαν απλός χρήστης είναι είναι αδύνατο να δημιουργήσεις πρόβλημα στην λειτουργία του συστήματός σου.

• Πολύ πιο γρήγορο syncronization
• Πιο εύχρηστο και γρήγορο web interface
• Η ύπαρξη client για Windows (υπάρχει και για Mac)
• Client που δεν “κολλάει” ποτέ (συχνό φαινόμενο στο Ubuntu One)

Το βασικό πακέτο που είναι δωρεάν παρέχει 2GB αποθηκευτικό χώρο (μπορείς να φτάσεις μέχρι 3GB, προσκαλώντας φίλους σου που θα ολοκληρώσουν την εγκατάσταση), ενώ υπάρχουν το Pro 50GB και Pro 100GB με $9.99 και $19.99 αντίστοιχα μηνιαία χρέωση.

Για να είμαι ειλικρινής την αναβάθμιση του Ubuntu την φοβήθηκα λίγο σε σχέση με αυτή των Windows κυρίως λόγω των δυσκολιών που συναντούσα γενικά με εγκαταστάσεις και αναβαθμίσεις σε διάφορες διανομές Linux κατά το παρελθόν. Βέβαια η προηγούμενη μου εμπειρία με το πέρασμα από 8.10 σε 9.04 ήταν από τις πιο ευχάριστες αφού όλα λειτουργούσαν άψογα και πολλά προβλήματα που υπήρχαν πριν, πλέον είχαν λυθεί.

Εν τέλει σχεδόν όλα πήγαν καλά, με μοναδική εξαίρεση τα μικρό - προβληματάκια με την MySQL (τα οποία λύθηκαν μετά από ψάξιμο) και κάποια κολλήματα του GNOME (τα οποία μετά από τα updates στις επόμενες ημέρες δεν εμφανίστηκαν ξανά). Το πρόβλημα με το Google Earth και το blinking που κάνει συνέχεια δεν έχει λυθεί, για μένα, ούτε σ’ αυτή την έκδοση (για να είμαι ειλικρινής δεν έψαξα και για κάποια λύση).

Όσον αφορά τα Windows το Update από Vista σε 7 κράτησε περίπου 3 ώρες, πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα εν συγκρίσει με την 1,5 ώρα περίπου που κράτησε η αναβάθμιση του Ubuntu (συμπεριλαμβανομένου και του χρόνου για το download των αρχείων της αναβάθμισης). Στα Windows όλα λειτουργούσαν άψογα εκτός από το Bluetooth που για κάποιο άγνωστο λόγο, o Wizard της αναβάθμισης, κλείνει το συγκεκριμένο service, χωρίς να το ανοίξει όταν ολοκληρωθεί το Update. Απλά έπρεπε από το“services.msc” να το ανοίξω αλλά μέχρι να το ανακαλύψω μου πήρε αρκετό χρόνο ψάχνοντας.

Όσον αφορά τον χρόνο που κάνει το λειτουργικό σύστημα μέχρι να εμφανιστεί το Desktop δεν είδα καμία βελτίωση ούτε στα Windows αλλά ούτε και στο Ubuntu. Αντίθετα μπορώ να πω ότι οι χρόνοι τους μεγάλωσαν, αλλά είναι κάτι που δεν με απασχολεί ιδιαίτερα.

Δεν ξέρω αν ορισμένες φορές η λεπτομέρεια είναι αυτή που κάνει την διαφορά απλά να αναφέρω πως στα Windows XP όταν καταργούσα  ένα flash drive, η φωτεινή ένδειξη της τροφοδοσίας του έκλεινε. Στα Windows Vista, Windows 7 αλλά και στις εκδόσεις του Ubuntu μέχρι και την 9.04 δεν γινόταν αυτό, αφού κατά την αποπροσάρτησή μιας συσκευής το “λαμπάκι” της συνέχιζε να ανάβει. Αυτό λύθηκε στο Ubuntu 9.10, πλέον η τροφοδοσία στο flash drive σταματάει κανονικά.

• Το VirtualBox έγινε update από την 3.0.8 στην 3.0.10 με αποτέλεσμα να μην ξεκινάει κανένα Virtual Machine. Επίσημη ανακοίνωση και από την ιστοσελίδα το επιβεβαιώνει. Remove λοιπόν την 3.0.10 και install ξανά την προηγούμενη έκδοση (3.0.8).
• Το Ubuntu One μετά από update αρνείται να συνδεθεί με τον server εμφανίζοντας το μήνυμα “Capabilities Mismatch”, bug το οποίο προσπαθούν να διορθώσουν όπως αναφέρεται και εδώ.
• Και το πιο περίεργο από όλα μετά από restart δεν είχα ήχο, ενώ όλα φαίνονταν “μια χαρά”. Μου πήρε μία ώρα να καταλάβω ότι είχε γίνει mute το PCM από μόνο του με την ένταση του στο μηδέν.

Τόσα πολλά σε μία μέρα πρώτη φορά…..

Το update σε 9.10 ίσως το κάνω αργά το βράδυ!!!

Στις 19:30 : Με νέο update το πρόβλημα με το “Ubuntu One” λύθηκε.

Οδηγίες για την εγκατάσταση του στην έκδοση 9.04 (Jaunty Jackalope) υπάρχουν εδώ. Να αναφέρω πως στιγμή που γράφω αυτό το post η υπηρεσία είναι ακόμα σε beta μορφή αλλά λογικά στις 29 Οκτωβρίου 2009, όπου είναι η επίσημη ημερομηνία διάθεσης του Karmic Koala, θα είναι έτοιμη και η τελική έκδοση.

Επίσης πρόσβαση στα αρχεία σου έχεις και από το Web Interface, όπου μπορείς να κάνεις όλες τις ενέργειες που έκανες και με τον client του Ubuntu. Έτσι εύκολα μπορείς από ένα υπολογιστή που δεν “τρέχει” Ubuntu αλλά μία διαφορετική έκδοση Linux ή Windows ή Mac OS να κάνεις upload, download ή synchronization κάποιο αρχείο.

Παρόμοιες υπηρεσίες που υποστηρίζουν Linux είναι και οι παρακάτω:

ZumoDrive (1GB), Dropbox (2GB), Wuala (1GB)

Υπηρεσίες που παρέχουν client για Linux και προσφέρουν δωρεάν κάποιο αποθηκευτικό χώρο. Δεν έχω δοκιμάσει καμία από αυτές, στο μέλλον όμως σίγουρα θα το κάνω.

Όλα ξεκίνησαν χθες, περίπου στις 23:00, ύστερα από ένα restart του X Server το πρώτο “κόλλημα” έκανε την εμφάνιση του. Δεύτερη προσπάθεια και ξανά τα ίδια. Μπαίνω στο σύστημα από Recovery Console με Υποστήριξη Δικτύου, και αρχίζω το ψάξιμο στα log files. Όλα φαίνονταν κανονικά εκτός από το ότι στο Xorg.0.log δεν καταγραφόταν τίποτα.

Αφού έψαξα σχεδόν τα πάντα ως τελευταία λύση σκέφτηκα την επανεγκατάσταση του xserver-xorg-video-ati. Απεγκατέστησα το πακέτο λοιπόν με την επιλογή purge και εγκατάσταση ξανά, τίποτα, μία από τα ίδια.

Θυμήθηκα όμως ότι πρόσφατα είχα προσθέσει στις “Πηγές Λογισμικού” τα παρακάτω :

από ένα οδηγό που είχα βρεί εδώ.

Αφού λοιπόν αφαίρεσα τις παραπάνω γραμμές από το sources.list, απεγκατέστησα το πακέτο xserver-xorg-video-ati με την επιλογή purge και το εγκατέστησα ξανά, το πρόβλημα λύθηκε (στις 4 τα ξημερώματα). Βέβαια ο “BrMBr” το έγραφε στο παραπάνω forum: “If you have an ATI card you can pray, as their drives are crap”.

Το πάθημα μου έγινε μάθημα τελικά….

Αυτό που μου έλειπε από το Ubuntu ήταν η ταχύτητα του Google Chrome αφού έκδοση για Linux δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως είναι ο Chromium, πρόκειται για τον ανοιχτού κώδικα browser που βρίσκεται πίσω από τον Chrome.

Με εντυπωσίασε η ταχύτητά που ανοίγει τις σελίδες, η απλότητά του και γενικά η πολύ καλή αίσθηση που σου αφήνει κατά την διάρκεια του “σερφαρίσματος”. Το μοναδικό αρνητικό η σταθερότητά του σε σελίδες όπου χρειάζεται το flash plugin, χωρίς όμως να “κολλάει” ο browser, αφού πολλές φορές ένα απλό refresh αρκεί για να φορτώσει σωστά την σελίδα.

Για την εγκατάσταση του Chromium στο Ubuntu οδηγίες εδώ, για το flash plugin εδώ.

Εγώ πρόσθεσα στις παραμέτρους της γραμμής εντολών τα παρακάτω :

chomium-browser --enable-plugins --enable-user-scripts --enable-extensions

και εγκατέστησα το extension AdSweep για να απαλλαγώ οριστικά από τα ενοχλητικά banner που είναι "φορτωμένες" αρκετές σελίδες.

Μία βδομάδα κατάφερα να περιμένω προκειμένου να προχωρήσω στην αναβάθμιση σε 9.04 (x64 bit). Η αρχική μου σκέψη ήταν να πραγματοποιήσω την αναβάθμιση έπειτα από διάστημα ενός μήνα περίπου, ώστε να γίνουν γνωστά τα όποια προβλήματα και bug υπάρχουν.

Τελικά τα “πράγματα” πήγαν αρκετά καλά αφού μετά την ολοκλήρωση του update σχεδόν όλα λειτουργούσαν όπως πριν.

Πιο συγκεκριμένα, τα θετικά :

• το σετ apache, php, mysql “έπαιζε” όπως πριν
• DivX, Mp3 και γενικά ήχος και βίντεο λειτουργούν άψογα
• ο ανοικτός driver για την ati (x800) πολύ γρήγορος, έχει γίνει μεγάλη βελτίωση
• ο output driver “xv” πλέον μπορεί να αναπαράγει πολλά αρχεία ταυτόχρονα
• τα visual effects του compiz “παίζουν” απροβλημάτιστα και είναι αρκετά σταθερά
• το blinking του opengl έχει  εξαφανιστεί (σχεδόν), πρόβλημα που υπήρχε όταν το compiz ήταν ενεργοποιημένο
• νομίζω ότι γίνεται πολύ καλύτερη διαχείριση μνήμης στο 9.04

.

και τα αρνητικά :

• ο Opera δεν έπαιζε πλέον flash λύθηκε με την εντολή από τερματικό : sudo ln -s /usr/lib/flashplugin-installer/libflashplayer.so /usr/lib/opera/plugins/
• Δεν εμφανίζεται πλέον το εικονίδιο (notifier) στην taskbar που σε ενημερώνει για νέα upadate (η λύση βρίσκεται εδώ).
• Η έξοδος του βίντεο από το S-Video πλέον δεν λειτουργεί. Στην έκδοση 8.10 δούλευε με τον fglrx driver.

.

Από τερματικό λοιπόν έδωσα :

και αφού πρόσθεσα όλες τις πηγές, έσωσα το αρχείο και έδωσα :

Το αποτέλεσμα ήταν να έχω καμιά δεκαριά μηνύματα του τύπου :

W: GPG error: http://ppa.launchpad.net jaunty Release: Οι παρακάτω υπογραφές δεν ήταν δυνατόν να επαληθευτούν επειδή δεν ήταν διαθέσιμο το δημόσιο κλειδί: NO_PUBKEY 6E871C4A881574DE

Επειδή αυτό συνέβαινε αρκετά συχνά και στις προηγούμενες εκδόσεις και κάθε φορά έπρεπε να πληκτρολογώ πολλές γραμμές από το τερματικό ώστε να προσθέσω όλα τα κλειδιά έφτιαξα το εξής script, δίνοντας από το τερματικό :

και πρόσθεσα τις παρακάτω γραμμές :

Στην συνέχεια το έκανα εκτελέσιμο  πληκτρολογώντας :

Και άρχισα να προσθέτω τα κλειδιά δίνοντας :

Για παράδειγμα αρκετές φορές παρατηρούσα πως όταν “φόρτωνα” το λειτουργικό με ορισμένες απαιτητικές εφαρμογές σε μνήμη, δούλευε υπερβολικά ο σκληρός μου δίσκος, επειδή το Ubuntu χρησιμοποιούσε για μνήμη το swap file και όχι την RAM, παρότι είχα αρκετή φυσική μνήμη ελεύθερη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, αρκετά συχνά, να “σέρνεται” το σύστημα μου. Ακόμα και ο δείκτης του mouse κολλούσε για μερικά δευτερόλεπτα οπότε έπρεπε να κλείνω ορισμένα προγράμματα ώστε να απελευθερώνεται λίγο η RAM και να επανέρχονται όλα σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Η λύση βρίσκεται εδώ και πρόκειται για μία ρύθμιση του ubuntu, την “swappiness”. Αυτή η παράμετρος καθορίζει την “τάση” του kernel να προωθεί τις διεργασίες από την φυσική μνήμη στο swap file. Επειδή όπως όλοι γνωρίζεται ο σκληρός δίσκος είναι πολύ πιο αργός από την RAM, ένα μεγάλο νούμερο στην παράμετρο swappiness μπορεί να οδηγήσει το σύστημα στην κυριολεξία να σέρνεται!!!

• Η παράμετρος swappiness μπορεί να πάρει τιμές μεταξύ 0 και 100
• swappiness=0 λέει στον kernel να αποφεύγει να φορτώνει τις διεργασίες στην swap memory
• swappiness=100 λέει στον kernel να μεταφέρει συνέχεια τις διεργασίες από την φυσική μνήμη στο swap file

Η έκδοση Desktop του Ubuntu είναι ρυθμισμένη ώστε η παράμετρος swappiness να έχει την τιμή 60. Νούμερο που προκαλεί κατά την άποψή μου πρόβλημα στην λειτουργία ενός PC με περίπου 2 GB μνήμη.

Στο παράθυρο ενός τερματικού δίνοντας την παρακάτω εντολή μπορούμε να δόυμε την τιμή της παραμέτρου swappiness:

cat /proc/sys/vm/swappiness

Μπορούμε να αλλάξουμε αυτή την τιμή π.χ. σε 40 δίνοντας :

sudo sysctl vm.swappiness=40

Προκειμένου να κρατήσει το Ubuntu αυτή την ρύθμιση και μετά από ένα restart πληκτρολογούμε :

sudo gedit /etc/sysctl.conf

Ψάχνουμε για την γραμμή που περιέχει “vm.swappiness” και αλλάζουμε την τιμή. Αν δεν υπάρχει μπορούμε να την προσθέσουμε στο τέλος του αρχείου δίνοντας :

vm.swappiness=40

Εγώ προς το παρόν έχω ορίσει το vm.swappiness στο 40 και το PC μου πηγαίνει πολύ καλύτερα. Θα πειραματιστώ πάντως και με άλλες τιμές έως ότου καταλήξω που θα την αφήσω.

Όσο χρησιμοποιούσα αποκλειστικά Windows πάντα είχα εγκατεστημένο στο PC μου το radmin, προκειμένου να συνδέομαι και να χειρίζομαι το μηχάνημα μου από μακριά. Είχα δοκιμάσει διάφορα προγράμματα αυτού του είδους αλλά κανένα δεν μπορούσε να φτάσει στην “ταχύτητα” το radmin της Famatech, που κατά την άποψη μου είναι μία κλάση ανώτερο από τους ανταγωνιστές του.

Το radmin server όπως είναι φυσικό δεν μπορούσα να το χρησιμοποιήσω σε Ubuntu (αντίθετα το radmin viewer λειτουργεί χωρίς πρόβλημα με το Wine), οπότε ξεκίνησα δοκιμάζοντας την απομακρυσμένη επιφάνεια εργασίας που υπάρχει ήδη εγκατεστημένη στο λειτουργικό.

Συνδεόμουν συνήθως από μηχανήματα με Windows χρησιμοποιώντας είτε το TightVNC είτε το RealVNC αλλά το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. Πρώτα από όλα είναι “απίστευτα” αργή η απόκριση κάθε εντολής ακόμα και στην χαμηλότερη ποιότητα χρωμάτων και σαν να μην έφτανε αυτό και τα δύο προγράμματα μου δημιουργούσαν πρόβλημα με την πληκτρολόγηση ελληνικών χαρακτήρων (δεν μπορούσα να γράψω πάντα ελληνικά).

Έπειτα από λίγο ψάξιμο και μερικές δοκιμές η λύση ήρθε από το nomachine. Χρησιμοποιώντας το NX Free Edition for Linux το πρόβλημα της ταχύτητας έπαψε να υπάρχει αφού η σύνδεση στην κυριολεξία πάει “σφαίρα”. Το NX Free τρέχει τοπικά στον client έναν X-Server και ουσιαστικά μεταφέρει τα μηνύματα του server στον client και όχι απλά την εικόνα ενός desktop όπως κάνουν τα υπόλοιπα προγράμματα. Ακόμα σου παρέχει δυνατότητα σύνδεσης μέσω SSH και χωρίς υπερβολή έχεις την αίσθηση ότι κάθεσαι μπροστά στον υπολογιστή σου, ενώ αυτός βρίσκεται αρκετά μακριά. Με αυτή την τεχνική το NX Free είναι πιο γρήγορο ακόμα και από το radmin.

Όσοι χρησιμοποιείτε VNC νομίζω ότι αξίζει να δώσετε λίγο χρόνο στο NX Free δοκιμάζοντας το.

Αυτό που αναρωτιόμουν από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα να ασχολούμαι με τα blog είναι αν θα μπορούσε ο κάθε χρήστης μίας απλής ADSL γραμμής με Dynamic IP να έχει το hosting του domain και του blog του στο δικό του PC.

Παρακάτω θα περιγράψω το τρόπο που το κατάφερα σε Linux και συγκεκριμένα σε έκδοση Ubuntu 8.10 amd64. Προϋποθέτει ότι έχετε ήδη εγκαταστήσει Apache, PHP, MySQL και έχει γίνει forward η TCP port 80 στην τοπική IP που είναι στημένος ο Apache.

1) Zoneedit

Δημιουργούμε ένα λογαριασμό στο zoneedit από το “Free Sign Up” (είναι δωρεάν) και στη συνέχεια αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της εγγραφής πηγαίνουμε “Edit Zone” και “Add Zones”. Εκεί δίνουμε το όνομα του domain μας και σημειώνουμε τους Nameservers που μας δίνει το zoneedit (συνήθως είναι ns2.zoneedit.com και ns17.zoneedit.com).

2) Nameservers

Αν έχουμε ήδη κατοχηρωμένο το domain που δηλώσαμε στο zoneedit τότε αρκεί να δηλώσουμε από την σελίδα συνήθως του κατοχυρωτή μας τους nameservers. Διαφορετικά αγοράζουμε το domain και δηλώνουμε σαν Nameservers αυτούς του zoneedit.

3) Ρύθμιση ddclient

Επειδή η IP μας είναι dynamic, χρειάζεται να ρυθμίσουμε το ddclient να ενημερώνει το zoneedit κάθε φορά που θα αλλάζει η IP μας. Πρώτα ας εγκαταστήσουμε κάποια πακέτα δίνοντας από το τερματικό :

και στη συνέχεια θα κάνουμε κάποιες διορθώσεις στο παρακάτω αρχείο δίνοντας :

και δίνουμε στο αρχείο μας την παρακάτω μορφή :

Update 2011

Μετά τις αλλαγές του zoneedit στην νέα μορφή της σελίδας τους για να δουλέψει σωστά χρειάστηκε να αλλάξω την παράμετρο του server και web όπως παρακάτω :

server=legacyddns.zoneedit.com

web=’http://dynamic.zoneedit.com/checkip.html’ ή web=’http://whatismyip.org’

Όπου ********** δίνουμε το username μας και το password που έχουμε στο zoneedit και όπου mydomain.com δίνουμε το όνομα του δικού μας domain. Στη συνέχεια πρέπει να διορθώσουμε και το παρακάτω αρχείο δίνοντας :

και ελέγχουμε αν οι παρακάτω γραμμές έχουν τις εξής ρυθμίσεις :

Κάνουμε restart τον ddclient :

Για να ελέγξουμε την κατάσταση του ddclient daemon πληκτρολογούμε :

Ένα μήνυμα σαν το “Status of Dynamic DNS service update utility: ddclient is running.” δείχνει ότι όλα είναι εντάξει.  Σε μερικά λεπτά μπορούμε να ελέγξουμε αν ο ddcclient daemon ενημερώνει σωστά το zoneedit δίνοντας στο terminal:

Αν ‘δούμε σε κάποια από τις γραμμές κάτι σαν το παρακάτω σημαίνει ότι όλα είναι εντάξει :

4) Zoneedit - IP addresses (A)

Καλό είναι την πρώτη φορά που θα ρυθμίσουμε τα παραπάνω να πάμε στο zoneedit και από το “Edit Zone”, “Choose zone” κάνουμε κλικ στο όνομα του domain μας και επιλέγοντας στη συνέχεια “IP addresses (A)” πληκτρολογούμε στα αντίστοιχα πεδία την τρέχουσα διεύθυνση IP που έχουμε. Αυτό χρειάζεται να το κάνουμε μόνο μία φορά.

]]> http://giannakopoulos.eu/hosting-web-server-dynamic-ip/feed/