Τέτοιο σύννεφο δεν έχω ξαναδεί, σαν “τυφώνας”, εμφανίστηκε στην Κομοτηνή στις 29 Ιουνίου 2009 περίπου 13:30.

Μόλις που πρόλαβα να παρκάρω το αυτοκίνητο στην πυλωτή…..

Είμαι σίγουρος πως όλοι μας, χωρίς να έχει σημασία το πόσο πιστεύουμε, βρεθήκαμε αυτές τις μέρες σε μία εκκλησία. Όλοι σας πρέπει να έχετε προσέξει ότι στο περίγυρο της κάθε εκκλησίας, υπάρχουν διάφοροι “τύποι”, οι οποίοι έχουν στήσει πρόχειρα σε πάγκους τα μαγαζάκια τους, πουλώντας κεράκια, λαμπάδες και διάφορα άλλα μικροπράγματα.

Φέτος σε εκκλησία της Ξάνθης, είδα κάτι που δεν είχα αντικρίσει πουθενά αλλού παλαιότερα σε όλη την Ελλάδα. Όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, εντός του ναού, υπάρχει ένας πάγκος και μία κατασκευή όπου κρέμονται πολύχρωμες λαμπάδες, φαναράκια και παιχνίδια (για τις λαμπάδες) για όλα τα “γούστα”. Ίσως ο υπεύθυνος της συγκεκριμένης εκκλησίας σκέφτηκε, προκειμένου να χαθεί η “πελατεία” από τους πάγκους που υπάρχουν στον περίγυρο της εκκλησίας, ας το εκμεταλλευτούν οι ίδιοι. Γιατί να πουλάνε μόνο κεράκια στην τιμή του ενός ευρώ;

Βέβαια το πιο παράδοξο είναι πως οι περισσότεροι  θεωρούν ότι είναι φυσιολογικές παρόμοιες ενέργειες ενός ναού.  Κανείς δεν αντιδρά, διότι στον κόσμο, υπάρχει η εντύπωση πως ότι κάνει η εκκλησία είναι σωστό και για να το κάνουν “κάτι ξέρουν”, δεν τίθεται αμφισβήτησης. Πιστεύω ότι ο ρόλος της δεν είναι αυτός, σίγουρα χάθηκε ο στόχος της και μαζί με όλα αυτά θεωρώ ότι “Χάσανε τ’ αυγά και τα πασχάλια”. Γι’ αυτό λοιπόν, εκείνη την μέρα, αναρωτήθηκα αν τελικά βρισκόμουν στην εκκλησία ή στο μαγαζάκι της γειτονιάς μου;

Λόγω χρόνου δεν μπορώ να αναφερθώ περισσότερο στα “περί θρησκείας” και το τι πιστεύω προσωπικά.

Σε ένα άλλο post όμως σίγουρα θα το κάνω…….

Παρακολουθώ με αρκετό ενδιαφέρον την πρωτοφανή καταδικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου Χανίων να κλείσει την επίγεια κεραία της Cosmote στην πόλη της Κισσάμου με αποτέλεσμα από το πρωί της  Πέμπτης, 2 Απριλίου 2009 , οι κάτοικοι (περίπου 8.000) να μην έχουν σήμα στο κινητό τους. Επειδή δεν έχω ακούσει ξανά για παρόμοιο περιστατικό μου προκαλεί μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι το θέμα δεν έχει προβληθεί από την τηλεόραση.

Το θέμα ξεκίνησε με την κινητοποίηση συλλόγων γονέων και κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι έχοντας την στήριξη του δημοτικού συμβουλίου Κισσάμου, μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου Χανίων και αφού έγιναν ασφαλιστικά μέτρα, είχε σαν αποτέλεσμα να τεθούν εκτός λειτουργίας τρεις διαφορετικοί σταθμοί οι οποίοι βρίσκονταν εγκατεστημένοι σε ακίνητα της περιοχής που δεν απέχουν μεταξύ τους πάνω από πενήντα μέτρα. Οι εταιρείες επισημαίνουν πως η απόφαση του δικαστηρίου που έκανε αποδεκτά τα ασφαλιστικά μέτρα βασίστηκε στο ότι δεν διέθεταν έγκριση μελέτης περιβαλλοντικών όρων.

Τις τελευταίες μέρες το πρόβλημα έχει αρχίσει να αποκαθίσταται με την υποστήριξη κεραιών που βρίσκονται περιφερειακά της πόλης. Το σήμα βέβαια συνεχίζει να είναι ασθενές με αποτέλεσμα οι επικοινωνίες να γίνονται με μεγάλη δυσκολία. Το θέμα καλύπτεται πλήρως από τον Ιωάννη Παπαδάκη και το blog του ΣΑ ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ;, με συνεχείς αναφορές για κάθε εξέλιξη που υπάρχει.

Πολλές φορές προσπαθώντας να δώσω μία απάντηση στο ερώτημα αν η κινητή τηλεφωνία είναι πιο επικίνδυνη από το κάπνισμα, η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό μου είναι ότι τα κινητά τηλέφωνα τα χρησιμοποιούμε ευρέως τα τελευταία 10, άντε 15 χρόνια. Κάπως έτσι δεν ξεκίνησε και η “ιστορία” με το κάπνισμα; Πόσα χρόνια χρειάστηκε να περάσουν ώσπου να διαπιστώσουμε πόσο κακό κάνει στην υγεία μας; Μήπως τελικά είναι μικρό το χρονικό διάστημα ώστε να γνωρίζουμε ποιες είναι οι πραγματικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία μας; Μήπως η κινητή τηλεφωνία είναι τελικά “το τσιγάρο του 21ου αιώνα”;

Δεν το είχαμε προγραμματισμένο από καιρό αυτό το ταξίδι, αντίθετα μπορώ να ‘πω ότι ήταν στην κυριολεξία απόφαση της τελευταίας στιγμής. Κάπως έτσι έτυχε και βρέθηκαμε (εγώ και η Χρύσα) στην Έδεσσα αυτή την Κυριακή.

Αποφάσισα να διανύσουμε την απόσταση από τη Ξάνθη έως την Έδεσσα χαλαρά, απολαμβάνοντας την διαδρομή χωρίς να μας πιέζει ο χρόνος, γι’ αυτό και επέλεξα “το μικρό” της οικογένειας (Daihatsu Cuore) να μας μεταφέρει εκεί. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν επιφυλακτικός, διότι τόσο μεγάλη απόσταση δεν είχε το Cuore στο ιστορικό του, όμως και στα 614 χιλιόμετρα που διανύσαμε συνολικά με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο.

Η Έδεσσα είναι μία από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας κατά την άποψή μου, που σίγουρα αξίζει να επισκεφτείς. Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα το καταπράσινο πάρκο των καταρρακτών με τα αιωνόβια πλατάνια και η εκπληκτική θέα που σου δίνει το υψόμετρο που είναι κτισμένη η πόλη.

Πολύ καλό φαγητό (και τιμές) έχει η Ταβέρνα “Οι Κύκνοι” που βρίσκεται έξω από την Έδεσσα, μετά το χωριό Άγρας του γνωστού “Καπετάν Άγρα” (Τέλλος Άγρας), δίπλα σε μία τεχνητή λίμνη που είναι και υγροβιότοπος. Η λίμνη βρέχει τρία χωριά : τον Άγρα, το Νησί και τα Βρυτά.

Όλες οι φωτογραφίες που έβγαλα υπάρχουν εδώ.